Po upływie 280 dni ciąży, licząc od pierwszego dnia ostatniej miesiączki, następuje poród (parturition). Tylko 5—10% kobiet rodzi w tym czasie. Znaczny procent kobiet (66%) rodzi w czasie do 11 dni krótszym lub dłuższym.
Mechanizm rozpoczynający poród nie jest w pełni poznany. Przypuszcza się, że podwzgórze płodu po osiągnięciu określonego stadium rozwoju zaczyna wydzielać podwzgórzowe hormony uwalniane do przysadkowych naczyń wrotnych. Pod wpływem tych hormonów płat gruczołowy przysadki zwiększa wydzielanie hormonów tropowych, wśród nich również hormonu kortykotropowego. Hormon ten pobudza korę gruczołu nadnerczowego płodu do znacznego wydzielania kortyzolu, który - krążąc we krwi płodu - przechodzi do wód płodowych i działa na mięsień maciczny antagonistycznie w stosunku do progesteronu.
Inny przypuszczalny mechanizm rozpoczynający poród wiąże się ze zwiększeniem koncentracji estrogenów w wodach płodowych. Zwiększenie koncentracji estrogenów, zwłaszcza estriolu, w wodach płodowych powoduje ich większe przenikanie do mięśnia macicznego, zwiększenie jego pobudliwości, wystąpienie pierwszych skurczów i rozpoczęcie porodu.
W czasie porodu następuje wydalanie płodu wraz z błonami płodowymi i łożyskiem. W większości fizjologicznych porodów częścią przodującą jest główka płodu ustawiona potylicowo. Poród fizjologiczny dzieli się na 0 trzy okresy. W pierwszym okresie rozpoczyna się czynność porodowa, która kończy się pełnym rozwarciem szyjki macicy. W drugim okresie, następującym bezpośrednio po pierwszym, płód zostaje wydalony z macicy poza drogi rodne. Okres trzeci kończy się porodem łożyska i błor. płodowych.
Na początku pierwszego okresu porodu odpływają wody płodowe i rozpoczyna się rozwieranie szyjki macicy. Pełne rozwarcie szyjki macicy następuje po upływie 8—15 godzin. Okres ten jest krótszy u wieloródek. a dłuższy u pierworódek. W czasie jego trwania występują regularnie silne skurcze mięśnia macicznego subiektywnie odczuwane jako bóle porodowe.
W drugim okresie porodu, pod wpływem skurczów mięśnia macicznego i jednoczesnych skurczów mięśni ściany jamy brzusznej wzmagających ciśnienie w jamie brzusznej, następuje przesuwanie się płodu przez kanał rodny i wydalenie go na zewnątrz poza drogi rodne. Płód urodzony pozostaje w łączności z organizmem matki za pośrednictwem sznura pępowinowego. Drugi okres porodu trwa od kilku minut do kilku godzin i kończy się w momencie odpępnienia płodu. Następuje to wtedy, kiedy tętnice pępowinowe przestają tętnić. Sznur pępowinowy zostaje przecięty i łączność pomiędzy noworodkiem i organizmem matki zostaje całkowicie przerwana.
W trzecim okresie porodu łożysko i błony płodowe zostają wydalone z jamy macicy poza drogi rodne. Po urodzeniu się płodu w dalszym ciągu występują skurcze macicy. Powoduje to oddzielenie się łożyska od ściany macicy. Pomiędzy ścianą macicy a łożyskiem zaczyna się gromadzić krew. Następujące po sobie kolejne skurcze mięśnia macicznego powodują wydalenie łożyska z macicy. Zazwyczaj częścią przodującą łożyska w porodach fizjologicznych jest powierzchnia płodowa łożyska. Po urodzeniu się łożyska poza drogi rodne zostają również wydalone błony płodowe. Trzeci okres porodu trwa średnio około pół godziny.